Vier maanden later
Vier maanden later was het ineens heel stil in de kamer. Iedereen wachtte. En toen kwam het tweede geluid dat ze nooit meer zouden vergeten: een boos, hard, prachtig huiltje.
Dit keer pakte Daan zijn telefoon niet. Dat deed de verpleegkundige voor hem.
De nachten daarna
De eerste weken waren een waas van voedingen, luiers en koffie die koud werd. Overdag kwam er bezoek, ‘s nachts was het alleen zij drieën. Ergens in die weken, om vier uur ‘s nachts, zei Mila: “Ik ben bang dat ik dit allemaal vergeet.”
Wat je wilt bewaren
Op hun kamer staat nu een houten lijstje. Een foto van het kleine handje om Daans vinger. En als je je telefoon ertegen houdt, hoor je eerst dat drukke ritme van de echo. Daarna dat boze huiltje.
Met Our Moment bewaar je een foto samen met een geluid. Een liedje, een stem of zelfs een hartslag. Juist de geluiden die je nooit opnieuw kunt opnemen.
En omdat ze zo snel groeit, vervang je de foto later gewoon door een nieuwe.
Veel ouders bewaren een haarlokje, het eerste rompertje of het naambandje uit het ziekenhuis. Bewaar ook het geluid. Je zult het later vaker willen horen dan je nu denkt.
